Kırsalda değişen emek ve gündelik hayat
1945 sonrası
Makineleşme, eğitim ve ulaşım olanaklarındaki değişimler, Bursa köylerinde kadınların çalışma ve gündelik hayatına yansıdı. Sözlü tarih anlatıları, bu dönüşümün köylere ve kuşaklara göre farklılaştığını gösteriyor.
İlgili çalışma
- Bursa’da Tarımsal Değişim ve Sosyo-Ekonomik Sonuçları (1945–1980)
- Bursa Kırsalında Kadın Olgusunun Değişimi (1945–2015)
Görseller
Ayrıntılar
1936–1937; 1970’lerGörükle / Nilüfer
Okulun geçmişi anlatıcının belleğinde 1936–1937’ye uzanıyor. Ayrı ev kurma eğilimi 1970’lerle ilişkilendiriliyor.
1980’lerÇalı / Nilüfer
Çalı’daki sözlü tarih anlatıları, 1980’lerde köye verilen otobüsün öğrenci taşımada kullanıldığını kaydeder. Ulaşım olanakları, köylü çocuklarının eğitime erişiminde yer tuttu.
1974–1977 sonrasıÇekrice / Mudanya
Çekrice’deki sözlü tarih anlatıları, makineleşmeyle kadınların tarla işlerinin değiştiğini kaydeder. Kadınların çalışma hayatında zeytin hasadı ve fabrika işi birlikte yer aldı.
Hatırlanan geçmiş–görüşme dönemiElbeyli / İznik
Koza üretiminde kadın ve çocuk emeği öne çıkıyor. İmece ve karşılıklı yardımlaşmadan yevmiyeli işe geçiş anlatılıyor.
Hatırlanan geçmişGümüşpınar / Orhaneli
Meci adı verilen imece ve ortak tarımsal çalışma anlatılıyor. Komşu köylere orak işine gidiş de kaydediliyor.
Hatırlanan geçmişSorgun / Keles
Kıraç arazi koşulları başka köylerde çalışmayla ilişkilendiriliyor. Gemlik ve Mudanya’ya işçilik, yakın köylere çilek toplamaya gidiş anlatılıyor.
Hatırlanan geçmişUzunöz / Keles
Uzunöz’deki sözlü tarih anlatıları, tarım ve hayvancılığın yetersizliğini mevsimlik işle ilişkilendirir. Köylüler Mudanya’ya zeytin, Misi’ye bağ işçiliğine gidiyordu.